Fine Art Prints

From Polaroid Negative to Photograph

Amzing things are happening since I have built my own darkroom. My work is selling and I can make Photographs up to 40x50cm. All handwork. Only Light and Chemicals an water.

Pure Portrait is about the female in front of the camera. Capturing the feeling of the moment. Not a lot of make up, not over posed, natural light shot on film. Sensitive and sensual portraits. Book your own session and give yourself an amazing gift! The gift of acceptance.

This is a real photograph. Not printed with ink, but made with light and chemicals in my Darkroom! You are looking at 30 Year old Orwo Fibre Based paper on 40x50 cm out of the former DDR.

Yes it is for sale. I need €2500,- for this Photograph. I will ship worldwide in a tube. Model: Miranda Sinar P2 Polaroid 55 negatives

Do you want to use my work? Buy it!

PvB_Doka_PP_MriandaP55_Orwo40x50_Foto1_internet.jpg

My Work is Finding Empty Walls

Since I have built my darkroom things are tarting to fall into place for me and my work. I now finally can show and produce and more important sell my work. Real Photographs, no computers or ink involved. Just light and Chemicals. Selling my work is the best feeling!

All my Photographs are Handmade in the Darkroom by myself. Stamped, numbered and Signed at the back.

Do you have questions about my work, looking for art advice or do you want to start collecting or investing in Art contact me. Or take a look in the webshop

This work out of Homo Anonymous is Sold to a Collector in Italy.   My muse Judith de Back Printed on Fibre Based Oriental Paper

This work out of Homo Anonymous is Sold to a Collector in Italy.

My muse Judith de Back
Printed on Fibre Based Oriental Paper

Linda for my Project ‘Homo Anonymous’ is shipped out to Berlin.   Silvergelatine Print on Ilford Multigrade IV Paper

Linda for my Project ‘Homo Anonymous’ is shipped out to Berlin.

Silvergelatine Print on Ilford Multigrade IV Paper

Layla for my Project ‘Homo Anonymous’ is shipped out to Madrid.   Silvergelatine Print on Ilford Multigrade IV Paper

Layla for my Project ‘Homo Anonymous’ is shipped out to Madrid.

Silvergelatine Print on Ilford Multigrade IV Paper

16 September 2019 'De dag des Oordeels'

Het gebeurde gister, of eigenlijk was het al vrijdag dat het gebeurde. Het was tijdens het maken van de beelden met Miss Universe Elite 2019 voor mijn project ‘Homo Anonymous’. Het laatste beeld van de dag en ik had zin in een klassiek portret, waarbij ik graag de scherpte ‘over iemand heen vouw’ zoals ik dat zelf graag noem.

Daarbij stel ik de camera zo in in dat de focus, de nadruk op de ogen van de persoon komt te liggen. Ik deed mijn lichtmeting en stelde de camera in.

Daar de afstand van mijn shutter release cable vanaf de knop in ruste gemeten tot aan het moment dat ik daadwerkelijk de sluiter kan bedienen nogal groot is, ben ik gewend de knop alvast tot halverwege in te drukken zodat ik het daadwerkelijke moment van afdrukken niet kan missen. Daar moet het zijn gebeurt dat ik de sluiter op de kleinste mogelijk opening heb gezet. Het beeld wat ik gister voor het eerst zag was super licht en er is beweging zichtbaar.

Perfectionist als ik ben in het eindresultaat was ik geneigd het portret op de ‘afgekeurd’ stapel te gooien. Maar ik deed het niet, opeens voelde en zag ik dat dit portret gewoon nodig heb, het geeft mij aan dat ik wel degelijk fouten mag maken en de uitkomst kan omarmen. Een fout die geen fout blijkt te zijn, maar die een volgende stap in mijn werk aangeeft. Perfectie is saai, omarm de imperfectie. In mijn ogen is dit een perfect portret voor een Miss die haar ego opzij durft te zetten om aandacht te geven aan de mensen aan de rand van onze samenleving.

Oordeel zelf, wat vind jij van dit onscherpe portret?

Kimberley Moens,  Miss Universe Elite 219  Sinar P2 Fomapan 400

Kimberley Moens,
Miss Universe Elite 219

Sinar P2
Fomapan 400

Pure Portrait Review

Zo gaaf wanneer een tevreden opdrachtgever haar ervaring over de shoot wil delen! Lees hieronder de terugblik door Esmee:

“In 2018 besloot ik om mijn stage voor mijn opleiding in het buitenland te doen, namelijk Curaçao. Ik heb een vriend en ik wilde heel graag een cadeau geven aan hem, een herinnering voor de 5 maanden die ik weg zou zijn op Curaçao. Ik heb lang nagedacht over wat ik hem wilde geven, hoe ik het wilde geven, welke boodschap wilde ik eigenlijk overbrengen? Er schoot van alles door mijn hoofd. Na veel te hebben nagedacht en veel te hebben verzonnen en geschrapt kwam ik op een idee; wat kon ik hem beter geven als aandenken aan mij, dan mijzelf?

Het idee om een professionele fotoshoot te doen zat al een aantal jaar in mijn hoofd, maar ik had altijd het idee gehad om dit rond mijn 25e te doen, met als achterliggende gedachte het mezelf vastleggen in mijn jonge jaren om later op terug te kunnen kijken. Dit idee is ontstaan door de portretfoto’s van opa’s en oma’s die in huis hangen, foto’s van toen ze jong waren, mooi opgemaakt en netjes verzorgd en gelukkig. Ik wilde diezelfde sfeer creëren, dus ben ik op internet gaan zoeken naar authentieke portretfotografie. Op een gegeven moment kwam ik aan bij paulvanbueren.com, en ik vond het werk wat op zijn site staat erg interessant.

Ik heb contact gezocht met Paul en al snel kreeg ik reactie en kon ik op gesprek komen. Ik had tijdens ons eerste gesprek nog niet zo’n goed beeld bij hoe ik het precies wilde, wel had ik veel ideeën die we hebben besproken. Het enige wat ik zeker wist was dat ik een aantal foto’s wilde laten maken voor mijn vriend – als een soort ‘in de hoop dat je me niet vergeet’ cadeautje. Ik wilde de foto’s voornamelijk in lingerie en een aantal naakt, ik wilde dat het een hele intieme serie foto’s zou worden zonder dat deze gelijk een soort pornografische fotoserie zou zijn. Het belangrijkste vond ik dat ik op alle foto’s eruitzag als mezelf, zoals mijn vriend me kent.

Na het eerste gesprek met Paul hebben we een datum gepland voor de daadwerkelijke fotoshoot. De dagen ervoor heb ik eigenlijk vrij weinig voorbereid, ik ben een keer extra naar de sportschool gedaan en heb een gezichtsmaskertje opgedaan, maar qua ideeën heb ik het allemaal een beetje bij Paul zelf proberen te laten.

Op de dag van de fotoshoot zelf begonnen we al in de ochtend. Ik had zelf een aantal kledingstukken meegenomen en ook wat make-up voor de zekerheid. We zijn eigenlijk vrij direct begonnen, en voor ik het wist was de eerste foto al gemaakt. Ik was van tevoren niet heel zenuwachtig, maar natuurlijk wel gespannen – op een gezonde manier, ik had er erg veel zin in. Tijdens het maken van de portretten heeft Paul een hele ontspannen sfeer gecreëerd, hij gaat helemaal op in zijn werk en is ontzettend perfectionistisch. Dit alles heeft er voor mij aan bijgedragen dat ik het een zeer ontspannen sfeer vond en me op mijn gemak voelde tijdens het maken van de portretten – iets wat toch niet al te vanzelfsprekend is aangezien er een aantal naaktportretten werden gemaakt, iets wat ik nooit eerder had gedaan en dus best spannend vond.

Het eindresultaat kreeg ik ongeveer een week later via de mail binnen. Er zijn in totaal 20 foto’s gemaakt waarvan ik er 10 heb mogen uitkiezen. Het kiezen vond ik erg lastig, ze waren stuk voor stuk mooi en bijzonder. De foto’s die Paul heeft gemaakt zijn verre van erotisch – wat ik ook totaal niet wilde, dus ik was erg blij dat ze ook zo zijn geworden – maar juist heel subtiel en rustig. Alles is in het zwart-wit gemaakt wat een extra gevoel van rust geeft, althans dat is wat het bij mij opwekt.

Na de foto’s uitgekozen te hebben – met veel moeite – heb ik ze laten afdrukken. Samen met Paul hadden we besproken hoe ik ze het beste aan mijn vriend zou kunnen geven, welke manier was het mooist, het meest origineel, op welke manier kwamen de foto’s het meest tot hun recht?

Uiteindelijk heb ik ze gegeven in een houten kistje, samen met een persoonlijke brief en een kaart.

De foto’s zijn erg in de smaak gevallen bij mijn vriend en ikzelf ben er ook ontzettend blij mee. In de toekomst wil ik er een groot uit laten printen en als een soort kunstwerk in huis hangen. De ervaring vond ik erg bijzonder en ik zou het dan ook iedere vrouw aanraden – het is zo goed voor je zelfvertrouwen, je zelfbeeld en daarnaast is het simpelweg gewoon zo’n bijzondere ervaring, ik vind dat iedereen daar recht op heeft.”

Personalized Stamp

All prints that are to be sold and leaving the darkroom will be stamped at the back with a personalized stamp (great idea by Judith de Back). I ordered one, it makes the print more genuine and personal. I can fill out the credits and information about the print and it does look really cool!

_10A5356.JPG
_10A5358.JPG

FIRST DARKROOM PRINT FOR SALE

I need to sell this piece of ART to continue my project so here are some credits about this Fine Art Portrait.

H O M O A N O N Y M O U S

Shot on Kodak 320TXP using my Sinar P2.

My lovely muse Judith de Back

Developed in my darkroom on Fibre based Oriental Paper 18x24cm
Light for 164 seconds.
Passe Partout cut out myself and framed in a wooden frame 33x34 cm

Catalogue Price €1000,- excluding shipping costs
Limited Edition 1/5

Open for offers. Shipping worldwide.

IMG_1983.JPG
IMG_1979.JPG

Homo Anonymous in Print

Three days in a row, sounds like start of a good song. It was yesterday I heard music in my ears while working in the darkroom. Getting a good result for the first time after nine hours of trial and error making a wet print.

I started last Sunday, making as much mistakes as possible while having my eye on the troubleshooting list. I discovered some flaws in my workflow. Last monday I changed some things I the workflow, for example focusing one making one good print instead of ten different prints without any good results. Again having my eye on the troubleshootlist. It turned out the paper was bad, I ran a papertest and it came out all black. So I did throw away the box (placed it in the drawer, maybe I can use it some day for another purpose).

Yesterday I ran a couple of more tests: another papertest of a new box (opened a long time ago) it came out white, so that’s a good thing. I also ran a safelight test, by placing objects on a piece of paper, after replacing the bulb with a new one with some sort of plastic ring on it.

A safelight bulb is never completely painted towards the base of the bulb. This test worked great the safelight was now completely safe.

So now it was time to make the best possible print to my ability. Making good notes by every step. Something I need to learn to be consequent about it so I can reproduce prints afterwards and learn my process.

Turned out I needed 10 steps (read: ten times printing ± 3 hours of work) to get a print that was very fulfilling.

00) Installing a timer for controlling the enlarger
01) Paper test in complete darkness
02) Paper Safelight test
03) Lightening time test, setting a base for paper en enlarger
04) Testprint with the best time out of the previous test
05) After controlling the testprint, make another lightening test using a 2.5 contrast filter.
06) Testprint with lighteningtime found in previous test.
07) ‘Shiny side up’ of the negative turned out to be bullshit, after discovering the print was a mirror image.
08-10) Making contrast adjustments

The key to a good print is controlling contrast. This will take a lot of testing and practising. Overall I love the process of making a good print out of my 4x5” negatives. So I can work completely analogue now.

Homo Anonymous Model: Femke  Sinar P2 Kodak 320 TXP 4x5” Negative  Print: Agfa Multicontrast Glossy 17 x24 cm 18 seconds using 2.5 contrast filter  This is a scan of the print.

Homo Anonymous
Model: Femke
Sinar P2
Kodak 320 TXP 4x5” Negative

Print: Agfa Multicontrast Glossy 17 x24 cm
18 seconds using 2.5 contrast filter
This is a scan of the print.

FullSizeRender.jpg
IMG_1971.JPG
FullSizeRender.jpg

DARKROOM UPDATE

Some tasks left on the ‘want to do list’ but I managed to make my first wet print! Took me three hours to get a good visible result. I did my homework but nothing was as it showed on the instruction video’s. So I needed to figure out a lot of things. For example, lightening times. How much light do you send form the enlarger through the negative on to the positive paper. How much tie do you need in the develop solution, nothing is at seems on the information I collected. So I need to figure out everything myself and I like that very much. I lost track of time and was able to focus on my tasks. It was almost therapeutic working in the darkroom.

I have set some goals for myself: making my work even more unique and working towards an all homeprinted exhibition in the future. I will keep you posted as much as I can. On the blog an in the newsletter. The best results will appear on the blog.

See you soon!

Have a great Sunday!

Homo Anonymous Part II

Het project ligt al even stil, mede door de lancering van mijn boek . Binnenkort wil ik het project een mooi vervolg gaan geven, ik merk dat ik nog meer uit dit onderwerp kan halen. Het project gaat over de dagelijkse vraag ‘Hoe anoniem zijn we nog?’ Anonimiteit is een luxe geworden, door de opkomst van het internet en vooral de mobiele telefoon. De angstcultuur treed in, elke fout die je maakt kan afgestraft worden doordat er een filmpje of een bericht op het internet staat, nog voor je beseft wat er is gebeurt. Wat is de waarde van anonimiteit? Hoe gaan we hiermee om? Heb je anonimiteit nodig? Zo ja wanneer en hoe? Een aantal vragen die ik verder wil onderzoeken in Fine Art Portretten.

Sharon Otto Sinar P2  Kodak 320 TXP

Sharon Otto
Sinar P2
Kodak 320 TXP

Will you be one of the only 250 people in the world with my first book?

Will you be one of the only 250 people in the world with my first book?

So there is now the opportunity to buy my first Photobook about my ongoing project 'I Love you Decay' in advance. You will become on of the only 250 people in the world with a limited, numbered and signed copy! Follow the link to find out more.

Want to see more of this project? http://www.paulvanbueren.com/places 

NEW PRINTS AVAILABLE IN THE SHOP

New Prints available in the shop.

Places starting form €65,-
Fine Art Portraits starting from €75,-


Take a look HERE

Any questions or special print wishes? Contact me by email or phone I will be happy to answer and help you.

Nadine-(7)_internet_credits.jpg

We leven in een tijd van druk. Hoe vaak hoor je iemand dat antwoord geven? 'He hoe is het met je?' 'Druk!' Krijg je steevast als antwoord.

Druk als in veel te doen in te weinig tijd, maar druk ook als een expansievat dat op ontploffen staat simpel weg omdat het niet ontlucht wordt. Sociale druk.

Je 'moet' je leven delen, altijd online zijn en een de beste versie van jezelf laten zien ook al ben je het niet. Een goede reden om gas terug te nemen, als je je hierin herkent en je afvraagt waarom gaat de tijd toch zo snel.

Bij Paul van Bueren vind je een kunstenaar die nog tijd en aandacht heeft om te investeren in de mensen of de plekken voor de camera. Ben je op zoek naar rust en een super portret, vraag wat Paul voor je kan doen. Samen een dag door je bedrijf lopen en kijken, luisteren en voelen wat er speelt op de werkvloer.

Of een opvallend anders portret door gebruik te maken van een analoge camera met 4x5 inch negatieven.

Rust, aandacht, tijd genoeg. Dat zijn mijn steekwoorden welke ik in mijn tas meedraag. Mijn werk is niet gister klaar maar gewoon binnen een afgesproken tijd.

Kijk eens rond op mijn website:

Artist Cathalijne Postma of Kasboek Collectief
Cambo SC-1
Fomapan 400
paulvanbueren.com

paulvanbueren.com:portraits09.jpg

Inside de Hedwigepolder

pol·der (de; m; meervoud: polders) 1door dijken afgescheiden terrein, zodat het buitenwater kan worden gekeerd en het binnenwater (kunstmatig) kan worden afgevoerd.

Zet er de naam ‘Hedwige’ voor en je hebt de naam van een omstreden stuk gewonnen land op de grens van Zeeuws-Vlaanderen en Vlaamse Prosperpolder aan de andere kant. Uitkijkend over de Westerschelde zie je aan de aanpalende oever de contouren van de Antwerpse Haven en tevens de aanleiding tot onderwaterzetten van de Hedwigepolder.

De bomen worden gekapt, de vegetatie uit de grond getrokken en de vijf aanwezige huizen worden met de grond gelijk gemaakt.

Zeeland zal altijd een haat-liefde verhouding houden met het water. Het water neemt en geeft. De dijk die bescherming zou moeten bieden word doorgestoken. De vaarroute verdiept, grotere en meer schepen. Het water komt het land gaat.

Een unieke kijk in de bebouwing van de polder, dat wat er nog is.

Copyright by Paul van Bueren
Shot on Kodak Portra 400
Using a Mamiya 645
http://www.paulvanbueren.com/places

Breaking the rules

Als kunstenaar ervaar ik mijn leven als een grote zoektocht, een route vol met obstakels, verleidingen, dood lopende wegen, hoge muren, prikkeldraad, diepe kuilen en om de zoveel meter een afslag naar links, rechts, boven of beneden die ik wel of niet kan nemen.

Welke keuze ik ook maak in het moment of na rijp beraad met mezelf of mensen in mijn omgeving die ik lief heb, alle keuzes zijn erop gericht om als mens of kunstenaar vooruit te gaan, te groeien.

Al tijden zie ik dat mijn analoge portret werk goed is, maar zo braaf, alles netjes en geen stofje te veel op het beeld, er zit heel veel gevoel in, maar ingehouden gevoel. Bedacht misschien wel zelf. Er moet dus iets veranderen, in mijn werk, in mijn denkpatroon, in mijn locaties, de manier van fotograferen, iets.

Onlangs werd me een antwoord aangereikt, bijna letterlijk, in de vorm van een boek in een welriekend boekwinkeltje in Antwerpen, waar ik was om het leven te vieren met mijn muze.

Sanne Sannes, ik herken die naam meteen, een paar jaar terug zag ik een documentaire over het korte en heftige leven van deze Nederlandse fotograaf. En dat verhaal is en het werk van Sanne is me bijgebleven.

Het boek in mijn handen maakte me week, natte ogen, rillingen op mijn rug. De kracht van de urgentie te moeten creëren, het gevoel in de beelden doorgegeven in een boekvorm. Een nieuwe zijweg, een nieuwe uitdaging, geprikkeld, geïnspireerd om mijn eigen grenzen op te rekken, te verkennen en wellicht er overheen te gaan. Wat is het ergste dat er kan gebeuren?

Vandaag ga ik ik experimenteren, nieuw beeld op oude filmrollen, niet op de instelling letten en gaan, voelen en mijn gevoelens omzetten in beelden. Zoals het schilderij in mijn vorige post, stoppen met denken en start met voelen.

Perfectie is saai, perfectie is dood. Hoera voor het imperfecte fine art portret.

Bron:
Het uur van de Wolf
Documentaire van Frodo Terpstra
http://www.2doc.nl

SALE

Fine Art looking for Empty Wall

Verlaten (abandoned)
875.00

A series of 20 unique works out of my project ‘Verlaten (abandoned)’, a project by artist Paul van Bueren about that moment someone is leaving you a childhood memory relived over and over again and transferred into Fine Art Portraits.

All Portraits are shot on Fomapan 400 film using a Cambo SC-1 4x5” Technical Camera.

Prints are 50x63 cm on Fine Art Baryta Paper using a Epson Stylus Pro 11880 Printer.

Mounted on 2mm dibond and framed in a black frame frame, finished with a black wooden panel at the back and ready to hang.

All works are one of a kind, there will be no second print. All works will be signed and delivered with a Certificate of Authenticity.

Add To Cart

Places

Did you know you can buy Prints of my Projects. Different sizes different scenes and places. What do you prefer? A print without a frame or a ready to hang framed print? I can offer both. I am working on an easy set up in my shop. I will offer more exclusive prints and collectibles. Keep an eye on my blog or subscribe to the newsletter for more information.

Presentatie_I-love-you-Decay---Farm_internet.jpg
Presentatie_I-love-you-Decay---Farm-(4)_internet.jpg
I Love you Decay  Mamiya 645  Kodak Portra 400 http://www.paulvanbueren.com

I Love you Decay
Mamiya 645
Kodak Portra 400
http://www.paulvanbueren.com

Looking for a new Print Partner

I have started a search for a new print partner, one who is reliable and can deliver the highest quality of digital prints: Glicée

I started a search close to home, but it turns out, there is not one Printer capable of making these kind of prints in Zeeland, or I haven’t found them.

So I have let go of the ‘local area’ factor that defines my search. I have selected three printers and I have reached out to them. Next point in the agenda is to order prints and start comparing on quality of the print, delivery time and other things.

I will keep you up to date of my search and I am thinking of allot some of the prints, so keep an eye on my blog!

H O M O A N O N Y MO U S  Model: Sharon Otto  Sinar P2  Kodak 320 TXP  Want to see more of this ongoing project or order a print?  https://www.paulvanbueren.com/homoanonymous/

H O M O A N O N Y MO U S
Model: Sharon Otto
Sinar P2
Kodak 320 TXP

Want to see more of this ongoing project or order a print?
https://www.paulvanbueren.com/homoanonymous/

Fine Art Series

‘Fine Art’ betekend voor mij dat er in het werk duidelijk een visie van de fotograaf zichtbaar is. Een idee of concept, wat is bedacht en ingevuld. Zo maakten we met een super team in 2015 een serie Fine Art Portretten over ‘Vergeten’ / ‘Vertwijfeld’ / ‘Verlammend’ diepe emoties die naar boven komen wanneer je alleen bent op het moment dat je dat niet wilt zijn.

Geïnspireerd op persoonlijke ervaringen en het werk van Edward Hopper, een Amerikaans Schilder van wie het werk me enorm aanspreekt op zowel de inhoud van het werk als de techniek.

Team:
Actrice/Model: Annelieke Joosten
MUA + Hair + Styling on Set: Ingeborg Soolsma
Kleding: Sebastiaan den Herder en Paulien Suykerbuyk

Alle portretten uit deze serie zijn ‘single shots’ gemaakt met een Pentax 67mk II camera op Kodak Portra 400 film en een Cambo SC-1 4x5 op Kodak Portra 160 film.

Interesse om een werk te kopen? Vraag naar de mogelijkheden. Prijzen vanaf €750,- voor een ingelijst werk van 50x60cm

Vergeten

Vergeten

Vertwijfeld

Vertwijfeld

Verlammend

Verlammend